<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	>
<channel>
	<title>Comments on: visions</title>
	<atom:link href="http://navigo.bloghub.org/2006/02/15/%d0%bd%d0%b5-%d0%b6%d0%b8%d0%b2%d0%be%d1%82-%d0%b0-%d0%b6%d0%b8%d0%b2%d0%be%d1%82%d0%bd%d0%be-%d0%b8%d0%bb%d0%b8-%d0%b8-%d0%b4%d0%b2%d0%b5%d1%82%d0%b5/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>http://navigo.bloghub.org/2006/02/15/%d0%bd%d0%b5-%d0%b6%d0%b8%d0%b2%d0%be%d1%82-%d0%b0-%d0%b6%d0%b8%d0%b2%d0%be%d1%82%d0%bd%d0%be-%d0%b8%d0%bb%d0%b8-%d0%b8-%d0%b4%d0%b2%d0%b5%d1%82%d0%b5/</link>
	<description>Visions of another mind</description>
	<pubDate>Wed, 03 Dec 2008 22:25:36 +0000</pubDate>
	<generator>http://wordpress.org/?v=2.6</generator>
		<item>
		<title>By: lucienne</title>
		<link>http://navigo.bloghub.org/2006/02/15/%d0%bd%d0%b5-%d0%b6%d0%b8%d0%b2%d0%be%d1%82-%d0%b0-%d0%b6%d0%b8%d0%b2%d0%be%d1%82%d0%bd%d0%be-%d0%b8%d0%bb%d0%b8-%d0%b8-%d0%b4%d0%b2%d0%b5%d1%82%d0%b5/#comment-172</link>
		<dc:creator>lucienne</dc:creator>
		<pubDate>Thu, 16 Feb 2006 14:06:34 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">http://navigo.bloghub.org/2006/02/15/%d0%bd%d0%b5-%d0%b6%d0%b8%d0%b2%d0%be%d1%82-%d0%b0-%d0%b6%d0%b8%d0%b2%d0%be%d1%82%d0%bd%d0%be-%d0%b8%d0%bb%d0%b8-%d0%b8-%d0%b4%d0%b2%d0%b5%d1%82%d0%b5/#comment-172</guid>
		<description>Прочетох. Най-после. Докато лежах и гледах как системата ме полива като полуувехнало цвете си мислех... или мечтаех... или си предспомнях как щях да чета. Когато капката беше бърза, четях страстно фентъзи. Когато беше бавна, четях умозрителна приложна психология. Сега прочетох теб. Чакам и да те чуя. И да те видя. И да те помириша - нали идва пролет и на цветята ви е време да цъфтите. :))) Доскоро!</description>
		<content:encoded><![CDATA[<p>Прочетох. Най-после. Докато лежах и гледах как системата ме полива като полуувехнало цвете си мислех&#8230; или мечтаех&#8230; или си предспомнях как щях да чета. Когато капката беше бърза, четях страстно фентъзи. Когато беше бавна, четях умозрителна приложна психология. Сега прочетох теб. Чакам и да те чуя. И да те видя. И да те помириша - нали идва пролет и на цветята ви е време да цъфтите. :))) Доскоро!</p>
]]></content:encoded>
	</item>
</channel>
</rss>
